قطع روابط شرکت هاي بيمه گر اتکايي معتبر بين المللي با ايران در پي تحريم هاي تحميل شده به کشور، پاي بيمه گران درجه دو و سه از کشورهايي چون چين و هند را به بازار بيمه ايران کشاند.با وجود اين که حلقه اين تحريم ها در ابتداي اعمال آن، تنها شرکت هاي بيمه اتکايي آمريکايي را به قطع روابط با ايران ترغيب و حتي مجبور کرد، اما سرانجام به تمام شرکت هاي اروپايي و حتي دفاتر دوم شرکت هاي بيمه اتکايي آمريکايي در اروپا گسترش يافت.
به همين دليل، براي مقابله با اين محدوديت هاي اعمال شده از سوي غرب- که مشکلات بسياري را بر سر راه مبادلات تجاري بخش خصوصي ايران با ديگر کشورها ايجاد کرده است- بسياري از کارشناسان تشکيل يک صندوق بومي بيمه اتکايي را بهترين راهکار در اين مسير عنوان کردند به گزارش بينا هر چند که به گفته صاحب نظران; متاسفانه هنوز هيچ گامي از سوي شرکت هاي بيمه داخلي و نيز بيمه مرکزي براي تشکيل اين صندوق صورت نگرفته است.پرسش اساسي در اين ميان آن است که «اصولا دليل واگذاري بيمه نامه ها و ريسک هاي بزرگ به شرکت هاي خارجي چيست و آيا اين کار الزامي است؟» ابوالحسن صدريه، مدير بيمه هاي عمر و تشکيل سرمايه بيمه سامان در پاسخ به اين سوال معتقد است که صنعت بيمه داخلي توان جبران خسارت هاي فاجعه آميز در سطح وسيع را ندارد: «براي پوشش ريسک هاي بالا و بسيار بزرگ، بايد از بيمه هاي اتکايي خارجي، بهره مند شد چرا که حتي در بعضي از خسارت هاي بزرگ، منابع مالي تمامي شرکت هاي بيمه داخلي نيز قادر به جبران ريسک چنين خسارت هايي نخواهند بود.»او افزايش سرمايه و بالا بردن قدرت ريسک پذيري شرکت هاي بيمه داخلي و ايجاد همکاري بين آن ها را از جمله مهم ترين عوامل موثر براي مقابله با تحريم هاي غرب مي داند.