منصور امان

توپ و موشک اهدایی جمهوری اسلامی به ساکنان روستاهای مرزی عراق به مُناسبت نوروز، روز یکشنبه نیز به گونه سخاوتمندانه ای به مقصد گیرندگانش ارسال شُد. سپاه پاسداران همزمان با آغاز سال جدید، از پنج شنبه گُذشته منطقه قلعه دیزه در اطراف شهر سُلیمانیه را زیر آتش جنگ افزارهای سنگین و نیمه سنگین خود گرفته است

بنا به گُزارش مقامهای محلی دولت اقلیم کردستان عراق، این حملات اهالی هشت روستا را آواره ساخته و خسارات سنگین مالی به بار آورده است. جمهوری اسلامی از تابستان سال گُذشته، فاصله حملات دوره ای خود به کردستان عراق را کاهش داده است. آتش باری جدید این روند را تایید و شدت آن از مُتراکم شُدن فزاینده ی تنش خبر می دهد.

اگر چه جمهوری اسلامی در توضیح علت حمله به ساکنان غیرنظامی منطقه مرزی کشور همسایه، تفسیرهای مُتنوعی - و از جُمله "مُقابله با گروه های تروریستی" - ارایه می دهد اما در حقیقت انگیزه هایی به کُلی مُتفاوت، نمایش نظامی آن در خاک کُردستان را هدایت می کُند.

رژیم مُلاها با این اقدام، از آمادگی خود برای کشاندن چالش با آمریکا در عراق به تنها منطقه دارای ثبات نسبی در این کشور و توانایی ناآرام ساختن آن خبر می دهد. رهبران حُکومت اُمیدوارند در شرایطی که مُذاکرات امنیتی با ایالات مُتحده با شکست روبرو گردیده و همزمان مُتحدین آنها در دولت عراق زیر فشارهای سنگینی برای به اجرا گُذاشتن طرح "آشتی ملی" قرار دارند، گُشودن دوفاکتو یک جبهه جدید در میدان درگیری، راهکاری برای چیرگی بر هر دو مُعضل باشد. بدین صورت که از یک طرف بار فشار بر آمریکا را بالا ببرد و از طرف دیگر، با تضعیف اقلیم کُردستان عراق، وزن وابستگان خود را در مُعادلات سیاسی سنگین تر کُند.

به جُز ویران کردن خانه روستاییان فقیر کُرد بر سرشان، نتیجه لمس پذیر دیگری که نازُک اندیشان "نظام" تاکنون از این تدبیر کسب کرده اند، برانگیختن رهبران با نُفوذ کُرد عراق علیه خود و در پیامد آن، زیر سووال رفتن قرارداد الجزیره است.